Met de klas op bezoek bij een bedrijf. Een prachtig bijkomend voordeel van werken met nieuwkomers op het Mundus College is dat ik veel van de stad aan ze mag laten zien. We gaan naar bioscopen, musea, opleidingen en naar bedrijven. Tijdens het afgelopen bezoek werd ik weer met m’n neus op de feiten gedrukt (daar heb je er al een), hoe moeilijk en onbegrijpelijk onze Nederlandse taal soms kan zijn. 

De leerlingen werden welkom geheten in een prachtige kantoorruimte van het bedrijf. Hier begon de introductie met een filmpje. Toen het filmpje afgelopen was vroeg de presentator: “en, wat hebben jullie eruit gehaald?”. Het bleef stil. “Kun je uitvogelen wat er met het filmpje bedoeld werd?”. Het bleef opnieuw stil. Hij spoelde het filmpje terug en zei: “dit stukje wil ik er graag even uitlichten”. Het antwoord dat ze hadden moeten geven op deze vragen was: bij ons is iedereen welkom. Dat hadden ze misschien wel begrepen maar de vragen waren te moeilijk. Het werd nog ingewikkelder toen hij zei dat je bij dit bedrijf heel veel verschillende richtingen op kan gaan en dat ze hier een bruggetje slaan tussen de theorie en de praktijk. 

De leerlingen gingen in tweetallen met een opdracht aan de slag. Aan de slag, dat is ook zo’n uitspraak die ik in het begin gebruikte en waarvan ik nu weet dat nieuwkomers nog niet begrijpen dat je dan mag starten. 

Opmerkingen als “kijk eens aan” en “op die manier” werden gemaakt. Hier moet ik in de klas wat mee, dacht ik ter plekke. De presentator sloot de dag af door te vragen wat ze zal bij blijven? Opnieuw bleef een reactie uit. Hij lachtte wat en zei: “jullie waren in ieder geval een muisstille groep”. Een van mijn leerlingen draaide zich om “zei hij muis?”. Wat is Nederlands toch een moeilijke taal. Genoeg te doen. Werk aan de winkel.

𝑀𝑎𝑟𝑙𝑜𝑒𝑠 𝑣𝑎𝑛 𝐵𝑒𝑒𝑘 𝑤𝑒𝑟𝑘𝑡 𝑎𝑙𝑠 𝑑𝑜𝑐𝑒𝑛𝑡 𝑁𝑇𝟸 op ℎ𝑒𝑡 𝑀𝑢𝑛𝑑𝑢𝑠 𝐶𝑜𝑙𝑙𝑒𝑔𝑒. 𝑍𝑖𝑗 𝑔𝑒𝑒𝑓𝑡 𝑙𝑒𝑠 𝑎𝑎𝑛 𝑛𝑖𝑒𝑢𝑤𝑘𝑜𝑚𝑒𝑟𝑠𝑘𝑙𝑎𝑠𝑠𝑒𝑛 𝑒𝑛 𝑠𝑐ℎ𝑟𝑖𝑗𝑓𝑡 𝑟𝑒𝑔𝑒𝑙𝑚𝑎𝑡𝑖𝑔 𝑐𝑜𝑙𝑢𝑚𝑛𝑠 𝑜𝑣𝑒𝑟 ℎ𝑎𝑎𝑟 𝑤𝑒𝑟𝑘 𝑣𝑜𝑜𝑟 𝑑𝑒 𝐴𝑚𝑠𝑡𝑒𝑟𝑑𝑎𝑚𝑠𝑒 𝐾𝑙𝑎𝑠.