Elke ochtend zorgt de meneer van het ontbijt er, samen met vrijwilligers, voor dat er een ontbijtbak voor elke klas klaar staat bij ons op school. Er zit vers fruit, water, een yoghurtje of een lekker broodje in. Het is een bijzondere luxe en een heel gezellig moment om de dag mee te starten samen met leerlingen.
Nu kreeg ik een mailtje om te inventariseren wie er zullen gaan vasten in de Ramadan maand. Vroeger had ik niet echt een idee wat en wanneer dat was. Sinds ik op deze school werk voel ik dat het er weer aan komt. 28 februari of 1 maart, het hangt nog even af van de stand van de maan, gaat het weer beginnen.
In mijn klas hebben we het over de Ramadan. Ik vraag mijn leerlingen wat ze er van vinden. Dit zijn leerlingen die inmiddels goed kunnen vertellen in het nederlands en mij dus iets uit kunnen leggen. Een meisje uit Noord Sudan vertelt dat het hier in Nederland toch wel heel anders voelt dan in het land waar zij vandaan komt omdat hier niet iedereen meedoet. De sfeer die ik ken van lege straten, familiebezoeken en tradities rondom de kerstdagen is waar ik het mee vergelijk. Ik begrijp dan ook dat het heel anders is als niet al je buren en vrienden hetzelfde gaan doen als jij. Ze zijn blij dat het dit jaar in maart valt. Dan zijn de dagen niet zo lang en is het niet zo warm.
Ik vraag of ze er naar uitkijken of er tegenop zien. Een jongen uit mijn klas legt uit: “Juf het is eigenlijk niet zo anders dan alle andere dagen. Dan kan je ook beter niet roken, veel te veel eten zonder daar bij stil te staan, roddelen, geweld gebruiken of je laten afleiden als je gedachten ingewikkeld worden”. Het is een tijd om terug te keren in jezelf, je aandacht op je familie en op Allah te vestigen. Je wordt je weer bewust van dingen die je als ‘gewoon’ bent gaan zien. En het is een tijd om je te cleansen van de slechte dingen die je misschien gedaan hebt. Als ik het zo aan hoor dan klinkt het insprirend. Ik vraag of ze me adviseren om mee te doen. “Als je mee wil doen juf, dan moet je niet 1 dag doen. Die is het zwaarst. Na een paar dagen ga je het effect ervaren.” Ik zal er eens over nadenken.
Ik vraag of ze handen omhoog willen doen op de vraag of je gaat vasten zodat ik de mail over de ontbijtbak kan beantwoorden. Van de 18 leerlingen gaan er 6 handen omhoog. Een meisje uit Marokko kijkt verrast op naar een jongen uit Bulgarije: “ben jij ook moslim”??
Zo leren ze iets over elkaar en leer ik weer iets van hen.
𝑀𝑎𝑟𝑙𝑜𝑒𝑠 𝑣𝑎𝑛 𝐵𝑒𝑒𝑘 𝑤𝑒𝑟𝑘𝑡 𝑎𝑙𝑠 𝑑𝑜𝑐𝑒𝑛𝑡 𝑁𝑇𝟸 op ℎ𝑒𝑡 𝑀𝑢𝑛𝑑𝑢𝑠 𝐶𝑜𝑙𝑙𝑒𝑔𝑒. 𝑍𝑖𝑗 𝑔𝑒𝑒𝑓𝑡 𝑙𝑒𝑠 𝑎𝑎𝑛 𝑛𝑖𝑒𝑢𝑤𝑘𝑜𝑚𝑒𝑟𝑠𝑘𝑙𝑎𝑠𝑠𝑒𝑛 𝑒𝑛 𝑠𝑐ℎ𝑟𝑖𝑗𝑓𝑡 𝑟𝑒𝑔𝑒𝑙𝑚𝑎𝑡𝑖𝑔 𝑐𝑜𝑙𝑢𝑚𝑛𝑠 𝑜𝑣𝑒𝑟 ℎ𝑎𝑎𝑟 𝑤𝑒𝑟𝑘 𝑣𝑜𝑜𝑟 𝑑𝑒 𝐴𝑚𝑠𝑡𝑒𝑟𝑑𝑎𝑚𝑠𝑒 𝐾𝑙𝑎𝑠.
